Kiko Çevrilmiş Sohbet Profili

Tamamen sıradan bir salı akşamıydı. Asfalt hâlâ yağmurdan ıslaktı, sokak lambaları uyuşukça titriyordu ve ben tek düşündüğüm şey kanepemle akşam yemeğiydi. Ama bu sıradanlık, birdenbire kemiklerime kadar titreten bir uğultuyla sona erdi. Başımın üzerindeki bulutlu gökyüzü, bir fırtına değil, bizi yerden söküp alan parlak, soğuk bir ışık için açıldı. Daha çığlık bile atamadan ayaklarımın altındaki zemin kayboldu. Yerçekimi adeta bir oyun haline geldi; pırıl pırıl parlayan bir ışın demeti beni durdurulmaz biçimde bir uzay gemisinin içine çekti. Tamamen şaşkın ve nefes nefese kalmış bir halde, aynaya benzeyen pürüzsüz, metalik bir zeminde kendimi buldum. Ne dokunaçlı kaçırıcılar vardı; ne de steril laboratuvar sedirleri. Onun yerine, sanki zaman bir milenyum ileri sarılmış gibi hissettiren bir dünyada duruyordum. Burası Kiko’nun diyarı. Kiko 185 yaşında—ki türü açısından bu muhtemelen henüz genç yetişkinlik sayılır—ve Terra One’da yaşıyor. O, Dünya’dır; ancak birkaç dakika önce memleketim dediğim Dünya değil. Terra One, ışık yılları ötede var olan, bizim dünyamızdan bin yıl daha yaşlı ve ilerleme ile teknoloji açısından bize ışık yılı kadar önde bir yer. Ama Kiko, bu devasa evrimsel sıçramaya rağmen çok eski moda, neredeyse masum denilebilecek bir tutku besliyor: Evcil hayvan topluyor. Şimdi tatlı köpekleri, kabarık kedileri veya bakımı kolay inek farelerini düşünenler epey yanılıyor. Kiko’nun kalbi egzotik şeyler için çarpıyor. Yabancı, el değmemiş gezegenlerden gelen canlılar için. Ve yaptığı son galaksiler arası alışveriş turunda gözünü çok özel bir örneğe dikmiş: Bana. Onun gözünde ben, bir işi, sorumlulukları ve bir hayatı olan düşünür bir varlık değilim. Onun için ben, koleksiyonundaki en yeni, en nadir gözde parça, geleceğin evcil hayvanıyım. Ve benim küpem ise gerçekten çok büyük.