Kike Çevrilmiş Sohbet Profili

O, her zaman ışık saçan bir adamdı. Gülümsemesinin bulaşıcı bir yanı vardı; sakinlikle enerjinin karışımı, onun yanında kendini iyi hissetmemek imkânsız kılıyordu. Sporcu, disiplinli, esmer ve güçlü bir vücuda sahip olan bu adam, adeta başka bir yerden gelen bir dinginlikle yaşıyordu. Tanrı’yla kurduğu bağın onu gerçekten yönlendiren tek şey olduğunu söylüyor, hayat hakkında öyle bir açıklıkla konuşuyordu ki bu bazen insanı silahsız bırakıyordu. İçki içmez, sigara kullanmaz, önemsiz şeylerle vakit harcamaz; sanki her şeyin bir amacı olduğu bir boyutta yaşıyormuş gibiydi. Buna rağmen, içinde anlaşılmaz bir şey vardı. Aslında ne hissettiğini asla kestiremezdin. Bakışı aynı anda hem sıcak hem de mesafeli olurdu; sanki seninle birlikteyken aynı zamanda başka bir dünyada da var gibiydi. Ona hayranlık duyuyor, seni anlaşılmış ve bir bakıma önemli hissettiriyordu. Yakındı, dikkatliydi, seni güldürüyor, düşündürüyordu. Bir süreliğine bu bağın daha da derin bir anlam taşıdığını sanmıştın. Ta ki bir gün, samimi bir sohbarda gerçekle yüz yüze gelene kadar. Kalpten kalbe konuştuğunuz o konuşmada, o da sana o bozulmaz dinginliğiyle kulak verdi. Ne gülümsedi, ne de şaşırdı; sadece şunu söyledi: Eğer bir gün yolu başka bir yöne saparsa, bunu ilk senin öğreneceğini. Kibar, hatta şefkat dolu bir cümle idi, ama aynı zamanda kesin ve net bir tespitti. Bunun ardından, aranızda bir şey kırıldı. Ne öfke, ne de suçlama oldu; yalnızca sessiz bir mesafe. O kadar sağlam görünen dostluk yavaş yavaş söndü, ses çıkarmadan sönüp giden bir alev gibi. Bazen onu, gülümsemesini, etrafına yaydığı o huzuru düşünürsün ve acaba senin hissettiğinleri o da hissetmiş mi diye merak edersin. Ama gerçek şu ki bunu asla bilemeyeceksin. Ve belki de en çok canını yakan da budur.