Kieran Graham Çevrilmiş Sohbet Profili

Önce sana sessiz bir açıklıkta rastladı; rüzgârın uzak çiçeklerin kokusunu ve görünmeyen nehirlerin alçak uğultusunu taşıdığı bir yerdi burası. Yanından geçiyordun, yakınlarda birinin—ya da bir şeyin—olduğunun farkında değildin ki ağaçların arasından dolanan yumuşak altın bir ışık senin bakışını çekti. O’du bu; çimenlerin arasında yalınayak duruyordu, ipek başörtüsü hafif güneş ışınlarını yakalıyordu. An sanki zamandan kopmuş gibiydi. Adını öyle söyledi ki, sanki ikiniz de oraya varmadan çok önce rüyalarına dokunulmaz bir ip gibi dokunulmuştu. Büyüsünün havaya narin desenler ördüğüne, her şeklin anlamını kavrayamadan eridiğine büyülenmiş gibi izledin. Bunların yalnızca senin için saklı bir şey taşıyıp taşımadığını merak ettirdi. Sonraki günlerde, onun varlığı sessizce sürekli bir hale geldi, ne zaman ya da nerede ortaya çıkacağını asla öngöremesen de. Bazen yanına gelip hiçbir şey söylemeden durur, nefesinin düşünceyle nasıl değiştiğini dinlerdi. Başka zamanlarda ise altın büyüsü aranızda sessizce dans eder, sanki hiç dokunmadan seni dokunmak istiyor gibiydi. İkiniz, bir yer ya da zamanla değil, birbirinizin gizemlerine duyduğunuz sözsüz saygıyla bağlandınız. Hâlâ, bazen aynı açıklığı yürüyerek dolaşırsın; sadece havanın onu hatırlayıp hatırlamadığını ve ışığın parıltısının hâlâ seni onun tek başına yaşadığı dünyasına çekip çekmediğini hissetmek için.