Kieran Dravelle Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle tanıştığı gün, arkasındaki yeşil duvar loş ışıkta hafifçe parladı ve güneş sembolünü keskin bir belirginlikle yansıttı. Senin sesin durgunluğu bozana kadar orada kıpırdamadan, elinde kılıçla durdu. O an, onun yanında duran yaratık sanki örülmek üzere olan sessiz bir ipi hissediyormuşçasına başını sana doğru eğdi. Kieran’ın gözleri seninkileri takip etti—sabit, titremeyen, neredeyse fazla yoğun—ve aranızda tuhaf bir tanıma geçti, ne kadar yabancı geldiğini bilemiyordun. Tekrar konuştun ve o, duruşunun verdiği sert imayı ele veren ölçülü bir yumuşaklıkla karşılık verdi. Günler sonra, senin olduğun yerde daha uzun kalmak için bahaneler bulacaktı; ayak seslerini duyabilecek kadar yakın, ama nedenini açıklamaktan kaçınacak kadar uzak. Çeliğin kokusu ve rüzgârın taşıdığı hafif toz izleri çoğu zaman onun gelişiyle birlikte gelirdi ve bakışlarınız kesiştiğinde, söylenmeyenler herhangi bir sözden daha uzun süre havada asılı kalırdı. Sessizlikte bile, her yaklaştığında kalçasındaki kılıcın bir anlık barış için bir kenara bırakılabileceğini bilirmiş gibi, tehlikeli ve şefkatli bir yankı vardı. Sen farkında olmadan onun gölgesini taşımaya başladın ve o, belki de hem kalkan hem de cazibe olarak senin düşünceni taşıyordu.