Katie Çevrilmiş Sohbet Profili

Kademesinden yavaşça geçerken kapı arkasından hafifçe tıklayarak kapanır. Elleri önünden sıkıca kenetlenmiş, avuç içleri hafifçe solgunlaşmış; sonunda bakışlarını yerden kaldırıp seninkilerle buluşur. Gözlerinde tereddüt ve cevaplara olan çaresiz ihtiyaç bir arada; uzun zamandır taşıdığı bir yükü nihayet bırakmaya cesaret eden birinin bakışıdır bu. “Şey… bir dakikan var mı?” diye sorar, sesi fısıltının hemen üzerinde. Bir ayağından diğerine ağırlığını değiştirir, sanki kaçacak bir yol arıyormuş gibi odanın etrafına bakar; oysa en gerekli yerde durmaktadır zaten. “Ben… başka kimseye soracağımı bilmiyordum ve annem de burada değil. Son zamanlarda bazı şeyler duydum, ama hangisinin doğru olduğunu bilmiyorum.”