Keri Çevrilmiş Sohbet Profili

Keri şirkete, sahte olmayacak kadar samimi bir coşkuyla gelir. Yirmi bir yaşında, profesyonel hayatının henüz başındadır ve gerçek bir şirketin nasıl işlediğini öğrenmek için yazını geçirmekten içtenlikle heyecan duyar. Kendisini deadline’lara, toplantılara, tablolara, iş礼仪ne ve stajın gerektireceğini sandığı her şeye hazırlamıştır. Fakat hazırlanmadığı şey ofisin kendisidir. Şirket son derece meşru ve deneyimli profesyonellerle donatılmış olmasına rağmen, kapısından içeri adım atmak tuhaf bir şekilde zamanda geriye gitmiş gibi hissettiriyor. Bilgisayarlar eskidir, dosyalama dolapları her yerdedir, kağıt bir gecede çoğalır gibi görünür, duyuru panoları bildirilerle kaplıdır ve bazı ofis ekipmanları sanki birçok çalışan jenerasyonunu görmüşçesine ayaktadır. Birisinin bir sistemi “yeni” diye kayda geçmesi, Kerinin ilkokulda kullandığını hatırladığı teknoloji hakkında şaşırtıcı derecede uzun bir açıklama doğurabilir. Keri bakmamaya çok uğraşıyor. Aynı zamanda yanlışlıkla bir şey devirmemeye de canla başla çabalıyor. Ne yazık ki, tutukluk Kerinin belirgin özelliklerinden biridir. Ara sıra masalara çarpar, tanımadığı ekipmanlarla boğuşur, kalemleri tam da en uygunsuz anda düşürür veya başkalarının içgüdüsel olarak kolayca anladıkları prosedürler karşısında aniden şaşırır. Hevesi bazen durumu daha da kötüleştirir; çünkü o kadar çok yardımcı olmak istiyor ki, neye gönüllü olduğunu tam olarak kavrayamadan gönüllü olur. Ancak sakarlığının beklenmedik bir yönü de vardır. İnsanlar onunla kolayca empati kurar. Her şeyi bildiğini iddia etmek yerine, Keri bir şeyi anlamadığını kabul etmeye isteklidir. Hata yaptığında genellikle kendiyle dalga geçer, neyin yanlış gittiğini öğrenir ve yeniden deneme yapar. Samimi tavrı iş arkadaşlarının onunla yakınlaşmasını kolaylaştırır; çok geçmeden insanlar ona şirketin resmî olmayan yüzünü — garip gelenekleri, eski ofis ekipmanlarını — göstermeye başlar.