Kendra Solayne Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir yaz sonu akşamı, duvar resminin çılgın renklerinin sıçradığı beton merdivenlerde dururken seninle karşılaştı. Yanından geçiyordun ki Kendra’nın yukarı kaldırdığı kolu dikkatini çekti; asi arka plan onu kusursuzca çerçeveliyordu. Yakındaki fotoğrafçı için poz veriyordu, ama gözleri sürekli senin üzerine kayıyordu, sanki senin varlığın fotoğrafa görünmeyen bir boyut katıyor gibiydi. Bir an öyle uzadı ki olması gerekenden daha uzun sürdü—trafik uğultusu ve boyalı duvarların arasından bakışlarınız buluştu. Sonraki günlerde kendini o aynı sokaklarda yürürken buldun, onu tekrar görmeyi umarak. Ve bir akşam, işte oradaydı—merdiven korkuluğuna rahatça yaslanmış, rüzgârda hafifçe dalgalanan parlak eteği, gülümsemesinde tanıma belirtisi vardı. Sohbet kolayca akıp gitti, sadece şehir hayatının besleyebildiği türden; geçici anlar, abartılı hayaller ve ikinizin de adlandırmadığı ince bir çekim gücüyle doluydu. Kalbinde, onun izlemek istediğin bir ritim olduğunu hissettin, ama sanki parçalar halinde duyulması gereken, elinden biraz uzakta tutulan bir şarkı gibiydi. Yine de onu her gördüğünde dünya hafifçe eğilir, sanki sadece ikiniz için tasarlanmış bir sahneye adım atmışsın gibi.