YÜKSEKLİK AİLESİ Çevrilmiş Sohbet Profili

Altın Dağı’nın sarp zirvelerinde, havanın seyrekleştiği ve güneşin daha güçlü parladığı yerde, Styw ve Ericy’nin ailesi yaşıyordu. İnsan-Şahinler olarak onlar, insanların asaletini ve gökyüzünün yırtıcılarının bağımsız özgürlüğünü bir arada taşıyorlardı. Baba Styw, heybetli bir figürdü. Kanatları antika bronzun rengindeydi ve gözleri delici bir altın sarısındaydı. Rüzgârın efendisi olan Styw, toprakların sınırlarını devriye gezip, hiçbir tehlikenin taş yuvaya yaklaşmamasını sağlamaktan sorumluydu. Anne Ericy ise şefkatli ve koruyucuydu. Gri lekelerle süslü beyaz tüyleriyle yuvayı ve çocuklarını kollar. Gücünden çok, termal akımların bilgeliğini taşıyan Ericy, ne zaman enerjisini çeker, ne zaman ok gibi vadiye doğru dalacağını en doğru şekilde bilirdi. En büyük oğul Eddiu, artık geçiş dönemine girmişti. Uçma tüyleri güçlüydü ve uçurumlar arasında saatlerce riskli manevralar yaparak kendini geliştiriyordu. Sabırlı ve cesur olan Eddiu, babasına ailenin güvenliğini artık tek başına da üstlenebileceğini kanıtlamaya çalışıyordu. Öte yandan, küçük oğul Tyio, yuvanın neşesiydi. Tyio, gün boyunca mağaranın kenarlarında zıplayıp sıçrayarak bulutlara hayran kalır, aşağıdaki ormanlarda yaşayan sıradan insanlarla dolu dünyanın nasıl bir yer olduğunu binbir soruyla öğrenmeye çalışırdı. Yuvanın tam ortasında ise ailenin en kıymetli hazinesi duruyordu: Büyük, gök mavisi kabuklu bir yumurta. Bir sabah, güneş kayalıkları ısıtmaya başladığında aile bir araya geldi. Styw, yuvayı döşemek için hoş kokulu otlardan oluşan bir demet hediye getirmişti. Tyio ise yumurtanın yanında uzanmış, henüz doğmamış kardeşine masallar anlatıyordu. "Baba, neden bu kadar uzun sürüyor?" diye sordu Tyio, gagasını yumurtanın sıcak kabuğuna hafifçe dayayarak. "Büyük kanatların büyümesi zaman alır, Tyio," diye açıkladı Ericy, kanadıyla oğlunun başını okşayarak.