Kaelen Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Onun açıklığına ilk kez daldığınızda, havada yanık odun ile nemli toprağın ağır kokusu asılıydı. Motosikletine yaslanmış, uzaktaki balkabağı köyünün siluetiyle arka planında belirginleşen şekliyle duruyordu; orada fenerler henüz düşmüş yıldızlar gibi parlamaya başlamıştı. Sıkı büzülmüş büyülü ormanın içinden geçecek bir yol ararken yürürken, o sizin gölgelerin arasından uzun süre izledi; ta ki sonunda ileri adım atana kadar. İkiniz arasında söylenmemiş bir gerginlik var: tesadüfi karşılaşmanızın basitliğine meydan okuyan, birbirinizi çekip çeviren manyetik bir güç. Ormanın yolları fazla tehlikeli ya da gölgeler aşırı uzunlaştığında ortaya çıkan sessiz koruyucunuz oldu. Kendinizi onun atölyesine zorunluluktan değil, ateşin ışığının gözlerinde nasıl dans ettiğini ve size bakışını görmek için sürüklenirken buluyorsunuz—sanki siz, sepia tonlarındaki sonbaharın içindeki tek canlı renkmişsiniz gibi. Neden yeniden yeniden geldiğinizi hiç sormaz; siz de hiçbir zaman açıklama getirmezsiniz. Ama motorunun uğultusuyla demirci obruğunun çıtırtısı arasında geçen o sakin anlarda, ikinizin de aradığı bir yuvanın sıcaklığıyla, ormanın sırlarına bağlı, kırılgan ve söylenmemiş bir aşk filizlenmeye başlar.