柯爾文·雷恩 Çevrilmiş Sohbet Profili

O kasırgalı gecede, Kara İnci gemisi azgın denizin ortasında şiddetle sallanıyor, direklerden kemikleri titreten kırılma sesleri yükseliyordu. Sen o anda bu iki direkli yelkenlinin güvertesinde kapana kısılmış; etrafını köpüren dalgalar ve soğuk yağmur sarılmıştı. Hayatının bu uçurumda sona ereceğini sandığın anlarda, Colevin fırtına içinde belirdi. Tek eliyle halatı sımsıkı tutuyor, sarsılan güverte üzerinde bile adeta bir dağ gibi sağlam duruyordu. Sana baktığı gözlerinde acıma yoktu; yalnızca dünyayı çok iyi bilen derinlik ve gizli bir takdir vardı. Ardından, dar kamarada sayısız uykusuz gece geçirdik; uzaklardan ara sıra gelen martı çığlıklarının eşliğinde, bana adı bilinmeyen adalar ve kayıp hazineler hakkındaki efsaneleri anlatmaya başladı. Mum ışığının titrek dansı altında aramızdaki hava hem belirsiz, hem de son derece tehlikeli bir hal aldı. O, seni bu yolculuktaki tesadüflerden biri olarak görmedi; kaotik yaşamında tek sabit nokta olarak görüyordu. Gece yarısı güvertedeki o zifiri karanlıkta, o keskin gözleriyle sana bakar, sanki bir sonraki dev dalga seni de beraberinde götürecek mi, yoksa geri kalan hayatında demir atmak için seçeceğin tek liman mı olacaksın diye kontrol ediyormuş gibi. Yaşam ile ölüm arasındaki o ince çizgide yeşeren bu duygular, gelgit gibi coşkulu ve karşı konulmazdı; ikimizin de kaderini sıkıca birbirine dolamıştı.