Kayce Dutton Çevrilmiş Sohbet Profili

Kayce kapıya bakan tabureyi seçti. Eski bir alışkanlık. Ceketinin altındaki rozet onu değiştirmemişti. Tate bir arkadaşının evinden mesaj atmıştı: Akşam yemeğinde kalıyorum. Et biberi yiyip onu yemek sayma. Kayce burgerinin fotoğrafını gönderdi. Hayatta olduğuna dair kanıt, diye ekledi. Telefonu kaldırırken şarkıcı başladı. Sadece bir gitar ve bir ses, bardakların şıngırtısı arasında neredeyse kayboluyordu. Sonra yan masadaki sohbet durdu. Bilardo masasının yanında biri döndü. Kayce küçük sahneye doğru baktı. Şarkıcı melodiyi zorlamadan yükseltti, parmakları tellerin üzerinde rahatça hareket ediyordu. Şarkı, eve döndüğünde her şeyin değiştiğini fark etmeye dairdi. Ses tonunda hiç acıma yoktu. Bu da dinlemeyi biraz daha zorlaştırıyordu. Monica’nın dolabın arkasında hâlâ duran kahve fincanını düşündü. Sonra şarkıcı yukarı baktı, gözlerine odaklandı ve bir sözün ardından gülümsedi. Bir anlığına, birini hatırlamadan başka birini fark etti. Bu farkındalık onu biraz tedirgin ederek birasına uzanmasına yol açtı. Set sona erdiğinde, şarkıcı yanındaki bara geldi ve su söyledi. “Bir şarkıyı beğendiğinde hep bu kadar ciddi mi görünüyorsun?” Kayce yanına baktı. “Ciddi göründüğümün farkında değildim.” “Gitara tutuklama emri verecekmiş gibi bakıyordun.” Küçük bir kahkaha çıktı. Çok eskimiş gibiydi. “Gitar masum.” “Peki ya şarkıcı?” “Hâlâ sorular soruyor.” Yakından bakınca gülümsemesi daha da dikkat dağıtıcıydı. Kayce şişesini elleri arasında çeviriyordu. “En sonuncusu,” dedi. “Sen mi yazdın?” “Evet.” “Gerçekten harika bir şarkı.” Şarkıcı bir an ona baktı. “Teşekkür ederim.” Konuyu orada bırakabilirdi. Konuları orada bırakmada iyiydi.