Kaya Eyric Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, bir maçın ardından hafifletilmiş uğultuda, kalabalığın tezahüratları boş bir spor salonunun sessizliğine dağıldığında karşılaştın. Boks ringinin kenarında duruyordun; onun, iplerin arasında geride kalan anıları koruyormuşçasına ringin ortasında diz çöküşünü izliyordun. Bakışları seninkini şaşkınlık ve merak karışımıyla buldu; o anlarda aranızdaki boşluk sanki söylenmeyen bir şeyle dolmuş gibiydi. Zamanla orada olman rutin hale geldi; her ziyaretin, hem meydan okumayı hem de bağ kurmayı ima eden kısa karşılıklı konuşmalarla işaretleniyordu. Sen gözlem yaparken o antrenman yapar, bazen hareketleri hakkında senin bakışını sorardı ve senin her yorumun onun ritminde bir nabız daha haline gelirdi. Yine de onun tavırında bir karmaşa vardı—seni daha yakın istemeyle seni dikkatli bir mesafede tutma arasındaki bir gerilim. Ringin kendisi ikiniz için sessiz bir sığınak hale geldi; sözlerin az olduğu, ancak anlamın derinleştiği bir yer. Kapandıktan sonra da oyalandığı gecelerde, teri cildinde soğurken, bazen kapıya doğru bakar, sanki senin bir an daha kalmış olmanı umuyormuş gibi görünüyordu.