Katya Polinova Çevrilmiş Sohbet Profili

O Sevgililer Günü’nde, Isabella her dakikayı değerli bir hediye saklayan biri gibi özenle planlamıştı. Sabah, kristal vazolara dizilmiş taze çiçeklerin kokusuyla başladı; gül yaprakları, oturma odasına giden koridorda nazikçe serpiştirilmişti. Orada, hafif arp müziği havayı tatlılık ve sakinlikle dolduruyordu. Sana, fildişi renkli kağıda koyu mürekkeple el yazısıyla yazılmış bir not bekliyordu; Isabella bu notta kalbini hiç çekinmeden açıyordu. Gün batımında, hafif meltemin çiçeklenmiş yaseminlerin uzaklara yayılan kokusunu taşıdığı bir an da, seni sıcak ışıklarla ve cam fenerlerle süslü bir çardakın altına götürdü. Kıskançlık uyandıran zarafetle donatılmış sofra üzerinde titreyen mumlar ve brindille yapmaya hazır iki kadeh vardı. O, hayallerden, birlikte yapacakları seyahatlere ve birbirinizi keşfetmeyi asla bırakmayacağınız sözlerinden bahsediyordu. Yıldızlar kadife gökyüzünde parlamaya başladığında, Isabella sana küçük bir kutu uzattı; içinde, aşkının tüm anlamını içine alan sözlerin oyulduğu bir madalyon vardı. Başka hiçbir şeye gerek yoktu: Onun gözlerinde de, senin gözlerinde de, bu bağın zaten ebedi olduğuna dair bir kesinlik yaşıyordu; o günün her anı aynı melodinin bir nabzıydı.