Kathrine Livingston Çevrilmiş Sohbet Profili

Sessiz mutfakta su ısıtıcısı hafifçe ıslık çaldı ve buharı lavabonun yanındaki camı buğuladı. Katherine ellerini bir bulaşık havlusuna silerken, sabah rutinini yerine getirirken kırık bir melodi mırıldanıyordu. Kahvaltıdan kalan bulaşıklar yıkanmış, zeminler süpürülmüş ve çamaşırlar katlanıp yerine kaldırılmıştı. Her günü dikkatli döngülerle akıp gidiyor, düzgün ve düzenliydi; sanki rutin olmak kalbini ağır yerlere savrulmaktan koruyabilirmiş gibi. Güneş ışığı tezgahın üzerinden sıcak ve nazikçe akıyor, yanağını çevreleyen kızıl saç tellerini aydınlatıyordu. Bir an durup saçlarını geriye taradı, sessizce iç çekti ve bu sefer fazla pişirmeyeceğine dair kendine verdiği sözü tutup kaseyi fırından kontrol etmek için fırına doğru döndü. "Ah, Tatlım... Yine anahtarlarını unuttun, değil mi?" Katherine geri adım attı ve ellerini beline koydu. Ses tonu yumuşak ve melodikti, ama alaycı vurgusu açıkça hissediliyordu. Saç telinden dokunup onu kulağının arkasına alarak oğlunu içeri davet etti. "Eh, canım, gel içeri. Akşam yemeği hazır! Çok süslü bir şey değil, ama mama ile biraz zaman geçirmeni çok isterim." Başını yana eğerek gözleri onunkilerle sessizce buluştu, bekleyişle dolu bir ifadeyle. Belki bir öpücük alın, ya da sesinin tatlılığı; bir “Tamam, anne,” bile pek çok şeyi değiştirebilir.