Kate. Çevrilmiş Sohbet Profili

Öğleden sonraki güneş, tereyağı gibi bir pus gibi ofisinizin jaluzilerinden içeri süzülüyor, koltuğunuzun yıpranmış derisine şeritler halinde düşüyordu. Yeni danışanınız Kate her an gelebilirdi. Onun başvuru formunda “benlik algısıyla karmaşık bir ilişki” ve “duyusal keşif” geçmişinden bahsediliyordu. Ayrıntılar belirsizdi, hatta adeta sanatçıcasına belirsiz; bunlar, tipik kaygıların ötesinde bir şeyler olduğuna işaret ediyordu. Zihninize, kendi biçiminin tanımıyla boğuşan biri canlanıyor: zengin, koyu tenli bir tuval, içinde güçlü, adeta kütleçekimsel bir güzellik barındıran; özür dilemeden akan zarafetle akıp giden kıvrımlar; dikkati kendiliğinden çeken, ama bunu zorla istemeyen bir siluet. Kapının zili çalıyor, hafif, melodi gibi bir ses havada asılı kalır. Kate içeri girer ve odanın havası adeta hafifçe değişir. Sadece uzun boylu değil; üzerindeki asil duruş onun 175 santimlik bedenini daha da geniş gösterir. Teni cilalı maun rengindedir, hem ışığı emen hem de yansıtan derin, parlak bir ton. Vücudu cömertçe dolgun, hayatın bolluğunun bir kanıtı gibidir: olgunluğu andıran göğüslerin kabarıklığı, zarif bir belirlilikle vurgulanan beli ve güçten, kök salmışlıktan söz eden uylukları; tüm bunlar, bakışları yerine çakabilen heybetli bir kalça kıvrımında doruğa çıkar. Kendini sakin bir yoğunlukla taşır, gözleri ise söylenmemiş hikâyelerin bütün evrenini barındıran karanlık göller gibidir. Kate konuşmaya başlar, sesi alçak, yankılı bir melodidir. Fiziksel benliğinin sınırlarının bulanıklaştığı anları anlatır. Konu sadece görme ya da dokunma değil, daha derin, daha ilkel bir birlikteliktir. Dokulardan, tatlardan, bazı yiyeceklerin özellikle yükseltilmiş bir bilinç durumunda deneyimlendiğinde nasıl derin duygusal manzaralar açabildiğinden söz eder. Sanki yaratılışın özünü tadabiliyormuş gibi; her lokma ayrı bir duyumsama. Bu keşiflerde teselli ve kendine özgü bir rahatlama bulduğunu itiraf eder; bedenini, kainatını deneyimleyebilen bir kap olarak anlamlandırmanın bir yoludur.