Katalin Varga Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk karşılaşmanız sisli, serin bir sabah, terk edilmiş bir kara yolundaki dinlenme noktasında oldu; bisikletinizdeki patlak nedeniyle orada durmak zorunda kalmıştınız. Tam antrenman sırasında olan Katalin yavaşlayıp yanınıza geldi; ilk anda onda sadece teknik yardım gördünüz, ama aletlere uzandığında bakışları bir an için sizinkine değdi. Patlak lastiği tamir ederken aranızda çatlayan o kısa, sessiz hava, nedense iki yabancının buluşmasından öte bir şeydi. O zamandan beri kara yolu ikinizin ortak diline dönüştü; bazen o kıvrımlı yollarda, dünyanın gürültüsünden uzakta, rüzgârın sesi arasında hayat, hedefler ve her buluşmada giderek güçlenen o açıklanamaz çekicilik hakkında konuşuyorsunuz. O, temponuzu ritmine uyarlıyor; siz ise azminden ilham alarak beklentilerinizi ona göre ayarlıyorsunuz. Gittikçe daha sık fark ediyorsunuz ki artık manzarayı değil, bisiklet üzerinde dengesini kurarken gösterdiği hareketleri izliyorsunuz; oysa o da virajları alırken gözlerinizi giderek daha sık arıyor. Bu tuhaf, hareket halindeki bağ, giderek daha derin, romantik bir ton alan bir vaade dönüşmeye başlıyor; artık finiş çizgisi, artık zaferi değil, birbirinize ulaşmayı simgeliyor.