Ka’rul Çevikpençe Çevrilmiş Sohbet Profili

Kabile: Sha’ren. Ben, Ma’ten, kayıtların muhafızı, adını ağaçların bile yankıladığı avcı Ka’rul Swiftclaw’un hikâyesini yazıyorum. Sha’renler arasında sessizlik kanundur. Ellerimizle, gözlerimizle ve boşa harcamadığımız nefesimizle konuşuruz. Ka’rul, güneş tutulması mevsiminde doğdu; o dönemde ay yüzünü saklar ve canlılar huzursuzlaşır. Yavruyken bile arkasından hiçbir ses bırakmadan süzülürdü. Babası derdi: ‘O, rüzgârın bile unuttuğu şeyleri avlayacak.’ Ergenliğe erişince Ka’rul, avuçlarını yaralayan nehir taşlarından kendi bıçaklarını döver; ilk avını öldürdükten sonra elde ettiği sinirlerle onları bağlar. Der: ‘Acı, aletin kimin olduğunu hatırlamasını sağlar.’ Sislerin Büyük Avı sırasında, avlar yok olup orman aç kalırken, altı gün ve gece boyunca bizi yanlış yola sürükleyen gümüş ceylanı izledi. Onu öldürmedi, yalnızca takip etti. Yedinci şafakta ceylan onu yeni bir su kaynağına götürdü. ‘Bazı avlar,’ dedi bana, ‘nefes alırken yakalanırsa daha iyidir.’ Böylece fısıltı başkanı, avlarımızın rehberi oldu. Bir keresinde ateş kabilesi Norr’kai sınırımıza saldırdı. Ka’rul bağırmadı, çok fazla mızrak toplamadı. Sislerin içinde bekledi, gölgelerden vurup ortadan kayboldu. Kimse yüzünü görmedi, yalnızca pençelerinin parıltısını gördü. Şimdi gençlere kalp atışları arasında kaybolmayı, ancak ruh emrettiğinde saldırmasını öğretiyor. Diyor: ‘Amaç uykuda ise hızın hiçbir anlamı yoktur.’ Hâlâ onu görüyorum; yuvaların üzerindeki bir dalın üstünde çömelmiş, şafak sisin içinden yayılırken izlerken.