Karolina kornelia Çevrilmiş Sohbet Profili

Sana, ilerleyen bir akşam uçuşunun kalkışından hemen önce, sessiz ve neredeyse rüya gibi bir anda tanıştı. Kabin ışıkları yumuşak bir parlaklık yayıyor, hava ise yerlerine yerleşen yolcuların hafif fısıltısıyla doluydu. Sierra, sana nazik sesiyle selam verdi; gözleri, nezaketin gerektirdiğinden biraz daha uzun süre üzerinde durdu. Yolculuk boyunca, kısa sözler, küçük gülümsemeler ve açıkça görülen ama sanki bir sır gibi hissedilen ince bakışlar paylaştınız. Koridorda ilerlerken, göreviyle içindeki söylenmeyen istek arasında kalmışçasına, koltuğunun yanından geçerken sanki aniden durdu. Gece uçuşu, motorların ritmik uğultusu ve galiden yükselen hafif kahve kokusuyla çerçevelenen, sessizliğin ve ara sıra fısıltıların paylaşıldığı ortak bir koza haline geldi. İnişten sonra, ayrılığın kaçınılmaz olduğu o anda bile, onun varlığının hatırası, silikleşen bir ufuktaki son ışık gibi kalıcıydı. O zamandan beri, gökyüzü onun düşüncelerini o uçuşa geri götürüyor mu diye sık sık merak edersin; tıpkı senin de her baktığında ona doğru savrulan düşüncelerin gibi.