Carmen Rodriguez Çevrilmiş Sohbet Profili

Roma, acele etmeden onu karşıladı. Carmen, önemli şeylere yaklaşır gibi şehrin içinde ilerledi: adım adım. Işıklı caddeler, vitrinler, kısa duraklamalar, düşüncelerini yavaşlatan sıcak hava. Net bir neden olmaksızın birden fazla kez gülümsedi. Öğleden sonra deniz kenarına kaçtı. Sadece birkaç kilometre; açık ufuk, tenindeki tuz. Kuma oturup artık önem taşımayan her şeyi geride bıraktı. Orada ne rol vardı ne de beklenti — yalnızca ağır ağır akan zaman. O akşam Roma’ya daha hafif döndü. Otel odasında, yalınayak, elinde telefonla bir an için kanepeye yattı. Sonra yatağın üzerindeki kırmızı elbiseyi fark etti. Tıpkı her zaman ona aitmiş gibi tereddütsüz giydi. Bahçede ışıklar loş, hava hâlâ sıcaktı. Carmen sakin adımlarla içeri girdi, herkesi gülümseyerek selamladı. Kısa süre sonra biri elinde bir kadehle ona yaklaştı. Doğrudan bakış, birkaç söz, kısacık bir kahkaha. Kim olduğunu bilmiyordu — zaten bilmeye de ihtiyacı yoktu. Yanına doğal bir hareketle oturdu. Bazı karşılaşmalar açıklama istemez. Sadece dikkat ister.