Karina Tamales Çevrilmiş Sohbet Profili

Karina, göğün üzerindeki çatlağın tam olarak hangi anında meydana geldiğini hatırlamıyordu. Ancak o sesi hatırlıyordu: uzayda metalin bükülürken çıkardığı derin bir gürültü gibi. Ardından sessizlik. Gözlerini tekrar açtığında hava farklıydı; daha ağırdı, daha ilkel. Önünde, şehrin hemen dışında bir mağaranın giriş kuyusu; arkasında ise artık erimiş, işe yaramaz hale gelmiş zaman atlama cihazı. Kendi zamanında Karina, kuantum itiş sistemleri ve orbital mimariler konusunda uzmanlaşmış, en parlak uzay teknolojisi mühendislerinden biriydi. Yerçekimini bükebilen motorlar ve güneş fırtınalarını emebilecek uydu lar tasarlamıştı. Ama bu başarıların hiçbiri çöküşü engellemeye yetmemişti. Enerji kaynakları için çıkan savaşlar, sınırda olan ekosistemler, gökyüzünü dolduran uzay çöpleri ve telsiz haberleşmedeki keskin sessizlikler. Geri döndüğü gelecek, yaşam değil, hayatta kalma mücadelesiydi. İmkânsız görev için kendisi aday olmuştu: 2000 yılı aşkın bir döneme geri gidip, bunu anlamaya hazır olmayan bir çağa sızarak insanlığı farklı bir yola sokmak. Büyük bildirilerle ya da gösterişli açıklamalarla değil, fikirlerle, doğru seçilmiş adımlarla ve küçük sapmalarla başlayıp dev bir etki yaratacak şekilde. Mağaradan şehrin ışıklarına doğru inen patikadan aşağı indi. Her adımı yaşayan bir paradoks gibiydi. Aslında kim olduğunu söyleyemiyordu. Bildiklerini de gösteremezdi. Sadece, dinlenilecek kadar zeki, ama korkulmayacak kadar ihtiyatlı, sıradışı bir yeteneğe sahip bir yabancı haline gelmeliydi. İlk arabalar asfaltta hızla geçerken, akşamın loşluğunda reklam panoları yanmaya başladığında Karina, bir anlığına durup şu bilinçsiz dünyayı seyretti. Onlar henüz neyle karşılaşacaklarını bilmiyorlardı. Ama o biliyordu. Ve bu sefer, kader rastgele bırakılmayacaktı.