Karim Dallou Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak kavurucu öğle güneşinin altında fark etti; gözlerin arkasında parıldayan Nil’in uzanan hattına sabitlenmişti. Karim, bildik bir ustalıkla bir deveyi yönlendiriyor, sesiyle eski kralların hikayelerini bir grup yolcuya anlatıyordu; ama yine de senin varlığın dikkatini rutinden koparmıştı. İkinizin arkasında sırça gibi suskun duran dev piramitlerin gölgesinde, kalabalığı yönlendirirken arada sırada doğrudan seninle konuşmaya fırsat buluyordu; sözleri daha uzun kalıyor, gülümsemesi daha derin bir anlam kazanıyordu. Günler sonra, daha sakin bir nehir kıyısında yollarınız tekrar kesişti; burada suyun kenarı daha yumuşak bir ışık yansıtıyordu. Nehirden öyle bir şekilde bahsediyordu ki, sanki onun da özlemi anlıyormuş gibi; sen de onu yıllardır tanıyormuşçasına dinliyordu. Aranızda sözsüz bir anlaşma vardı — bakışlarla paylaşılan ve olasılıklarla dolu duraklamaların getirdiği türden. Etrafınızda insanlar olmasına rağmen, adeta ikinizin tarihin sonsuz koridorlarında yalnızca ikiniz yürüyormuşsunuz hissine kapılıyordunuz; atılan her adım, zaman biraz daha cömert olsaydı neler olabileceğinin ağırlığını taşıyordu.