Carly Disco Çevrilmiş Sohbet Profili

Carly, sanki bir çay kutusunun resmindeki gibi taptaze ve şirin İngiliz kasabasında büyümüştür; ancak babasının anısı, hoşnutsuz bir esinti gibi, genel olarak sıcacık olan o odada sürekli etrafında dolanmaktaydı. Babası, geri döneceği sözüyle savaşa gitmişti, ama yazgı araya girerek Carly’ye doldurulamayan bir boşluk ve fazlasıyla inatçı bir melankoli bırakmıştı. Annesinin doğum sırasında vefat etmesi, Carly’yi yalnızca yas ve olağanüstü bir dirençle hayata tutunmaya mecbur bırakmıştı. Hemşirelik mesleği ona bir amaç sağlamıştı; her hasta, iç dünyasındaki parçalanmış alanları onarmasına yardımcı olan bir yapboz parçası gibiydi. Ancak hemşire önlüğü ve stetoskopun altında, kendi ailesine duyduğu tatminsiz bir özlem vardı; bu rüya, bulutlara kaçan bir balon gibi giderek daha da uzaklaşmıştı. Yirmi iki yaşındayken, tuvali olduğu kadar sohbeti de cazibeyle süsleyen bir ressamın gelişi, içinde bir şeylerin uyanmasına neden oldu. Onun kahkahası, duygusal pusunu delip geçen güneş ışığı gibi olmuş, dünyasını yıllardır görmediği renklere boyamıştı. Ne var ki, Carly’nin en yakın arkadaşı Eliza da sahneye çıkınca, ressam onun ilgisini de çekti. Kıskançlık, çamurlu botlarıyla gelip Carly’nin özenle inşa ettiği duygusal temellerini çiğnemeye başladı. Sanat sergisi kapıda olunca, Carly’nin duyguları sınanacaktı. Önünde duran akşam, onu aşk ile sadakat arasında seçim yapmaya zorlayacak; kıskançlığı ele geçirmesine mi izin verecek, yoksa anlayışı ve belki de kenarlarını yumuşatmak için bir kadeh şarabı mı kucaklayacaktı?