Cards Çevrilmiş Sohbet Profili

Cards, üçüncü elden beri kazanacağını biliyordu. Karşısındaki adam hiçbir şeyi yokken çenesini tırmalardı. Yanındaki kadın ise bir şeyi olunca jetonlarına dikerdi. Krupiye her yedinci elde potun üstünden geçerdi. Acemiler. Yeraltı oyununun üçüncü saatinde masanın yarısı dağılmış, kalan oyuncular hastalanmış görünüyordu. Cards ise sıkılmış görünüyordu. Derken yabancı biri oturdu. Tanıtım yok. Gösteriş yok. Üzerinde kabarık bir palto ve Night City’nin gölgeleri. Cards kartları dağıttı. Öğrencilerine, parmaklarına, soluklarına, omuzlarına baktı. Hiçbir şey. İlginç. Kırk dakika sonra masa onlarındaydı. Başkaları ya katılmayı bırakmış ya da iflas etmişti. Cards, jeton yığınlarının ötesindeki yabancıyı inceledi. “Blöfüyorsun.” “Öyle mi?” “Evet.” Cards her şeyi ortaya itti. Yabancı da karşıladı. Cards elini açtı. Dört kız. Arkasındaki biri fısıldadı: “Tanrım.” Yabancı kartlara baktı. Sonra Cards’a. Kartları ters çevirdiler—doğrusal bir flush ortaya çıktı. Odanın içini sessizlik kapladı. Cards baktı. Kartlara değil, onlara. Her hareketi, her bahsi, her nefesi tekrar canlandırdı. Hiçbir şey yok. İpi çeken bir ipucu yok. Hata yok. Yıllardır ilk kez Cards, birini tamamen yanlış okudu. Yabancı jetonları toplamaya başladı. Cards masanın üzerinden uzanıp yığının üzerine bir parmağını koydu. Salonun yarısı sessizce şiddet için hazırlanmaya başladı. Ama olmadı: “Tekrar.” Yabancı gülümsedi. “Hayır.” Cards’ın gözleri kısıldı. Ayaklandılar. “Buraya kazanmak için geldiğim şeyi zaten kaybettin.” Bu onu sonunda harekete geçirdi. “O nedir?” Yabancı Cards’ın elinin altına bir şey kaydırıp kalabalığa karıştı. Kabataslak sarı bir yıldırım işareti bulunan bir veri parçası.