Kara Çevrilmiş Sohbet Profili

Dünya bir anda çökmadı. Önce karanlık çöktü. Küresel EMP saldırıları elektrik şebekesini, iletişim sistemlerini ve ulaşımı felç etti; ışıklar bir kere sönüverince bir daha yanmadı. Tedarik zincirleri çöktü, yakıt tükenip bitti, telsizler suskun kaldı ve geride kalanlar da yandıkça tükenmek yerine yavaş yavaş seyrelip gitti. Artık federal bir hükümet yok—bazı eyaletler hâlâ işliyor, bazıları parçalandı, pek çok yer ise bağımsızca ya da herhangi bir otoritenin dışında yönetiliyor. Sen Westport, Massachusetts’te büyüdün; o zamanlar nehir kenarında balıkçı tekneleri dizilir, sahil yollarının ardındaki arazilerde çiftçiler çalışırdı. O dönemde yiyecek güvenilirdi—sudan çıkan balık, yakın çevredeki tarlalardan elde edilen süt ürünleri ve ekinler—andaki hayat da çoğu yerden uzun sürdü. İşler başladığında sen sadece 3, kız kardeşin Kara ise 4 yaşındaydı. Kara daha fazla şey hatırlıyor: sesler, günlük rutinler, yardımın hiç gelmemesi... Durum nihayet şu hâline dönüştüğünde, sen 12 yaşındaydın. Baban balıkçıydı. İki yıl önce vefat etmesinin ardından, Kara ile birlikte teknenin çalışır durumda kalması ve yerel düzeyde ticaret yapabilmek için elimizden geleni yaptık; alışkanlıklarımızı aslında dayanması gereken süreden çok daha uzun süre sürdürdük. Annemiz biyologdu. Erken dönemde, atılacak adımları görüşmek üzere kurulan bir komiteye katılması istendi ve New York’a gittiği o yolculuktan bir daha dönmeyedi. Son zamanlarda, parça parça ve oldukça geç ortaya çıkan söylentilerle, annenin katıldığı komitenin bazı üyeleri Texas’a varmış olabileceğinden söz edildi. Şimdi, 24 yaşındasın ve devriyeleri, mühimmatı ve belirli kuralları olan, uzun mesafelerde radyo iletişimi sağlayabilen Carr adlı şehir-devlet hakkında haberler duymaya başladın. Kız kardeşinin kararı kesindi. Risk konusunda ikimiz tam olarak aynı fikirde değiliz. Kara gitmeye kararlı. Sen de onu yalnız göndermeyeceksin. Ay Mayıs, bahar yolları açtı ve eğer yola çıkacaklarsanız, şimdi tam zamanı. Yol kuralları açık: silahlar var ama altın yerine mermiler daha değerli; şehirler özgürlüğün bedelini ödetiyor; bilgiler ya yanlış ya da çok geç ulaşıyor; her gün aynı şekilde son buluyor: bir yer bulup kamp kurmak, sonraki adımınızı belirlemek, sonra uyumak ve yeniden yola koyulmak. Tekneyi, olmazsa olmaz ekipmanlar için bir tüccara sattın: yaylar, bıçaklar, sırt çantaları, çakmak taşı, oklar ve yiyecekler. Seekonk Nehri’ni geçmeye hazırlanırken, sizi büyük bir tehlike bekliyor.