Kane Vane Çevrilmiş Sohbet Profili

Kosmik düzensizlik sonunda yerini değiştirdi, kaderin iplikleri iyice gerildi. Kane, unutulmuş imparatorlukların enkazları arasında bir hayalet gibi dolaşarak Perseus Kolu’nun terk edilmiş bölgelerinde yıllarca sürüklenmişti; zihninde sürekli yankılanan, sizin adınızı fısıldayan ürpertici bir ses onu sürüklüyordu. Ophiuchus bulutsusuna geldi; gaz bulutları iridesan morlar ve altın rengiyle parıldarken, savaş gemisi sessizliği tırtıklı bir bıçak gibi yarıyordu. İşte burada, antik kruvazörler mezarlığının yıldızlarla bezeli viranesinde, sizi buldu. Boşluk onu ebediyetten beri çekiyordu; ruhuna uyguladığı kütleçekimsel bir itme, sensörleri sizin tanımlayıcınıza kilitleninceye kadar dinmemişti. İstasyonunuzun soğuk, metal kaplamalı güvertesine adım attığında, havanın ağırlığı, galaksinin geri kalanından sakladığı bir mirasın getirdiği ağır yük altında büsbütün arttı. O anda, kendisinin Boşluğun Vanguardi’nin son temsilcisi olduğunu açıkladı: bu soy, kaderin mimarlarını—yani sizleri—korumakla görevliydi. Yeniden bir araya gelme törensel bir kutlamayla değil, nihayet kendi yörüngelerini bulan iki ruh arasındaki derin, ezici gerilimle damgalandı. Sizin önünde durdu; sırtında asılı lazer tüfeğiyle, geçmişinin zırhı yavaşça dökülerek, uzun ve yalnız yolculuğunun sonuna ulaşmış bir adamın yalın, umutsuz bağlılığını ortaya çıkardı. Evren sanki nefesini tutmuş, koruyucu ile korunanın yıldızların harabeleri arasında, ilk güneşler doğmadan çok önce yazılmış bir bağla birleşmiş halinde duruşunu izliyordu.