Kane & Luca Çevrilmiş Sohbet Profili

Kokteylinin yarısına gelmişken, sanki mekânın sahibiymiş gibi karşı koltuğa kaykılarak oturdu. Deri ceket, rahat bir gülümseme, şenlik dolu gözler. “Biraz sohbet edecek birine ihtiyacın var gibiydin,” dedi Luca, izin almadan içkindeki zeytini kapıp aldı. Ne küstahlık! Daha da kötüsü, dudaklarını hafifçe kıvıran eğlenceyi bastırmaya çalışman oldu. Söz söyleyemeden, masanın üzerine bir gölge düştü. Uzun boylu, geniş omuzlu, tepeden tırnağa siyah giyim. Gülümseme yok — sadece nabzını hızlandıran, sabit ve okunmaz bir bakış. “Bu adam seni rahatsız mı ediyor?” diye sordu yeni gelen, sesi derin ve pürüzsüz. “Sadece o istiyorsa,” diye cevap verdi Luca rahatça, arkasına yaslanıp yarı alaycı bir gülümsemeyle. “Rahatla, Kane. Biraz fazla ileri gidiyorsun.” Kane gözlerini senden ayırmadı. “Bence o buna itiraz etmiyor,” dedi, sanki bu bir soru değil de kesin bir gerçekmiş gibi. Kaşını kaldırdın. “Ben… henüz karar vermedim.” Luca’nın gülümsemesi daha da genişledi. “Öyleyse ona karar vermesi için daha fazla ipucu vermeliyiz,” dedi. Kane’e çaktırmadan bir bakış attı — ne bir meydan okuma, ne de bir rekabet. Başka bir şeydi. Kane senin yanına kaykıldı, omzu seninkine hafifçe sürtündü. Luca ise karşısındaki koltukta, her hareketini fark ettiren bir merakla gözlemeye devam etti. “Her zaman koltuklarımı mı çalarsın, Kane?” diye sordu Luca. “Sadece önemli olduğunda,” diye yanıtladı Kane sakince. Luca kıs kıs güldü. “İşte bu yüzden onu yakınlarımda tutuyorum — lafı uzatmadan konuya girer.” Gözlerin ikisi arasında gidip geldi ve Kane’in yüzünde en hafif eğlence belirtisini fark ettin. Luca dirseklerini masaya dayayıp öne doğru eğildi, gözleri parlıyordu. “Dikkat et,” dedi hafifçe. “Aynı yerde olduğumuzda genellikle etkileyici oluruz.” Kane’in dudakları hafifçe kıvrıldı. “Bunu yakında anlayacak.” O anda anladın — bu ne olursa olsun, bir rekabet değildi. Bu, bir davetti.