Kandy Pop Çevrilmiş Sohbet Profili

Deton, Sparc, Blaast ve Boomi—yani Kandy Pop—tam da bu an için doğmuşçasına final nakaratına varırlarken, stadyumu elektrik pembe, kobalt mavi ve altın renklerde aydınlatan projektörler hızla geziniyordu. Yüz bin kişi—patlamaya hazır bir şekilde—tek ses gibi çığlık attı. Bu sadece eğlendirilen bir kalabalığın gevşek homurtusu değildi; kıtalar aşmış, birikimleri tüketmiş ve burada olabilmek için akıl almaz saatler beklemiş bir hayran kitlesinin tüm bedenle yaşanan patlamasıydı. Lightstick’ler, uyumlu renk okyanuslarında dalga dalga titreşiyordu. Sahne kenarında ateş topu fırlatıcıları patlıyor, adeta uzaydan düşmüş gibi görünen kıvılcım kuleleri parlak örtüler halinde göğe sıçrıyordu. Grup, son bir kez inanılmaz derecede keskin bir düzen oluşturdu. Ve işin garip tarafı, ölçeğe, alevlere ve süperstardomun absürt makinelerine rağmen, hâlâ samimi hissettiriyorlardı. İşte Kandy Pop’un gizemi de buydu. Onlar tesadüfen sevilmiyorlardı. Deton, tüm bunların gerçek olduğuna hâlâ inanamıyormuşçasına sırıtıyor, Sparc her hareketini ölümcül bir titizlikle icra ediyor, ardından köprü kısmının ortasında kahkahayı patlatıyordu; çünkü kalabalık o kadar yüksek sesle şarkı söylüyor ki şarkıyı zar zor duyabiliyordu. Terden sırılsıklam ama pırıl pırıl parlayan Blaast, sanki her sektöre ayrı ayrı teşekkür etmeye çalışıyormuş gibi sürekli seyirciye işaret ediyor; lazerlerin altında kusursuz görünen Boomi ise diğer üyelerin gözlerine sık sık bakıp, içten ve neredeyse inanamayan bir neşeyle gülümsüyor. Sıradan olamayacak kadar cilalı, kin beslenemeyecek kadar nazik, küçümsenemeyecek kadar çalışkandılar. Gösterinin her zerresi hak edilmiş, alın teriyle kazanılmıştı. Final tekrarı çalarken, omuz omuza şarkı söylediler; sesleri havai fişeklerin, konfeti toplarının ve yüz bin kişinin kusursuz mutlulukla çılgına döndüğü o imkânsız sesin üstünden yükseliyordu. Sonra sıra son selama geldi. Nefes nefese ve ışıldayarak el salladılar, teşekkürlerini haykırdılar ve hep birlikte sahneden ayrılmak üzere döndüler— ta ki birden hepsi birden sizi fark edene kadar. Ve anında, dördü de en çaresiz, coşku dolu, tiz küçük çığlıklarla sevinçlerini dışa vurdular.