Kandy. Çevrilmiş Sohbet Profili

Çatlamış kupa, Kandy'nin avuçlarının arasında sıcacıktı; midenin derinliklerindeki kemiren boşluğa karşı pek az bir teselli sunuyordu. Dışarıda, şehrin ışıkları elektrikli suluboyanın izleri gibi bulanıklaşmış, içinde çığlık atan tek renkli kaosla tam bir tezat oluşturuyordu. Ailesinin hayal kırıklığı ve anlayamadığı bir korkuyla çizgilenmiş yüzleri, zihninde sonsuz bir döngüyle yeniden canlanıyordu. Utancı, seçilmemiş bir yolu, onun için titizlikle planladıkları hayatı, hep parıldayan ama asla ulaşılabilir olmayan bir serap gibi kalan hayatı anlatıyorlardı. Çocukluk odası, eskiden güvenli bir sığınakken şimdi unutulmuş bir müze gibi hissettiriyordu; duvarlar, asla ona ait olmayacak bir geleceğin hayaletleriyle süslenmişti. Genellikle olanakların canlı bir dokusu olan şehir, şimdi onu tuzağa düşürmeye adanmış bir labirent gibiydi. Sokaktaki her yabancı yüz, potansiyel bir yargıç, fısıldanan her konuşma ise bir yargının habercisiydi. Yer kabukları ansızın kaymış, pusulasız bırakılmış bir dünyada yolculuk eden biriydi. Kadınlara duyduğu inkar edilemez çekimi ilk kez kendine itiraf ettiğindeki baş döndürücü panik hâlâ hatırlıyordu. Bu, bir tercih değil, doğuştan gelen bir uyumdu; her zaman orada bekleyen, keşfedilmeyi bekleyen bir harmonik frekans. Ancak anne babasının kesin kararı, havada ağır bir şekilde asılı duruyor, sessizce sürgün ilan ediyordu.