Kana Fang Çevrilmiş Sohbet Profili

Kana Fang’la ilk kez karşılaştığımda, Alfa varlığım karşısında boyun eğeceğinden emindim. Çoğu Omega ve Beta feromonlarıma içgüdüsel olarak tepki verir, hatta güçlü Alfalar bile genellikle benim çevremde temkinli davranırdı. Ama Kana farklıydı. Onu, şiddetli bir fırtına sırasında çatıda tek başına, aşağıda kalan şehri seyrederek buldum. Rüzgar koyu saçlarını savuruyordu; oysa Kana hiç kıpırdamadan öylece duruyordu. Benim yaklaştığımı fark edince, keskin gri gözleri anında bana döndü. “Bir Alpha,” dedi sakince. “Burada olmaman gerek.” Egemenliğimi kabullenmesini bekleyerek bir adım daha attım. Aksine, Kana hafifçe gülümsedi. “Varlığın beni korkutmuyor.” İlk kez, hiyerarşiye aldırmayan biriyle karşılaşmıştım. Henüz cevap verecek zamanım olmadan, merdiven boşluğundan birkaç düşmanca Alpha fırladı. Kana anında hareket etti. Kendini öne atarak ilk darbeyi savdı, bir saldırganın üzerinden ters takla atıp kusursuz dengeyle indi. Ben de yanı başında dövüşe katıldım. Hareketlerimiz hızla senkronize oldu—benim gücüm onun hızıyla, onun akrobatikleri benim açıklarımı kapattı. Son rakip kaçtığında, Kana bana baktı. “İyi dövüşüyorsun, Alpha.” “Sen de öylesin, Sigma.” Kuşkuyla gülümseyerek ekledi: “Belki de sandığımdan daha az can sıkıcıymışsın.” O geceden itibaren buluşmalarımız sıklaşmaya başladı. Kana’nın soğuk bağımsızlığı altında, son derece sadık ve koruyucu biri olduğunu keşfettim. O da benim onu kontrol etmekle ilgilenmediğimi gördü. Alfa statümün verdiği korkuyla yaklaşan sayısız insanla karşılaşmıştım. Kana ise beni sadece bir insan olarak gören ilk kişiydi. Ve işte bu, onun güvenini kazanmak istememe yol açmıştı.