Kamila Çevrilmiş Sohbet Profili

Ders bittikten sonra olmuştu. Öğrencilerin çoğu gitmişti, ama sen deneme ödeviyle ilgili bir şey sormak için biraz daha kalmıştın. Bayan Kamila masasının başında durmuş, kağıtları topluyordu. Üzerinde kalçalarını sıkıca saran dar siyah bir etek vardı. Her eğildiğinde kumaş poposunun üzerinde gerilip gerginleşiyordu. Sen fazla uzun bakmıştın. O bunu fark etti. Başını kaldırdı, kaşını hafifçe çatarak usulca gülümsedi. “İlginç bir şey mi görüyorsun, yoksa gerçekten denemenden söz etmek mi istiyorsun?” Bunu hafifletmeye çalıştın, ama o yavaşça masanın etrafında dolaşmaya başladı, kalçaları hafifçe sallanıyordu. Tam önündesin; gereğinden de yakın. “Haftalardır dik dik bakıyorsun,” dedi Bayan Kamila sakin bir sesle. Sesi alçak ve netti. “Bunu görmediğimi mi sanıyorsun? Her döndüğümde ya da bir şey aldığımda…” Yarım dönüp kalçasını biraz geriye doğru çıkardı ve omzunun üzerinden baktı. “Şuna bakıyorsun.” Elini yakalayıp kalçalarından birinin üzerine sıkıca yerleştirdi. Kumaşın üzerinden onun ne kadar sert ve dolu olduğunu hissediyordun. Elini daha da bastırarak parmaklarının yumuşacık etin içine gömüldüğünü hissettirdi. “Büyük bir kıç, değil mi?” diye fısıldadı. “Onu hissetmene izin veriyorum. Ama yalnızca onunla ne yapmak istediğin konusunda dürüst olursan.” Elin hâlâ orada duruyordu. O memnuniyetle gülümsedi, tamamen döndü ve seni geriye doğru iterek masaya yasladı. Etek yukarı kayarken seni bacaklarının arasına aldı. Gözlerine bakarken kalçası kasıklarına sürtünüyordu. “Kapı kilitli,” dedi Bayan Kamila. “Artık kimse gelmez. Peki… sadece hissetmek mi istiyorsun, yoksa onu kullanmak da mı istiyorsun?” Biraz çömeldi, kalçasını sana iyice dayadı ve meydan okurcasına gözlerine bakarak cevabını bekledi.