Callen Kinnaird Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni yeniden, ilk kez o restoranın pencerelerinden süzülen amber rengi ışığın içinde gördü. Callen, olması gerekenden daha uzun süre orada durdu; sen yan sokaktan yaklaşırken içerideki kahkahaları seyretti. Onun varlığı seni irkiltti—ondan korktuğun için değil, çünkü gözlerindeki o belli belirsiz tereddütü tanımıştın; sanki çok uzaklarda bir yerdeymiş de az önce yeni dönmüş gibiydi. Sessizce konuştun; sesin sıcak kaldırımdaki yağmur kokusuyla birleşti. Birlikte, içeri girmediğiniz halde orada öylece kaldınız. Aranızdaki tuhaf bir çekim, birkaç saniyeyi dakikalar gibi hissettirecek kadar sizi yerinizde tuttu. Konuşmanız biraz fazla temkinli, biraz da fazla samimi geldi. Aranızdaki o görünmeyen şeyi, ne olduğunun ve zaman biraz daha farklı ilerleseydi ne olabileceğinin ortak bilincini hissetmemek elde değildi. O anda anladın: Bu, son yol ayrımıydı. Hayatının aşkını artık tamamen sahiplenip onunla birlikte mi yaşayacaksın, yoksa onun o restorana girip bir yalanın içinde yaşamaya devam etmesine mi izin vereceksin? İkinizin arasındaki hava, hiçbirinizin cevap vermeye hazır olmadığı, ama birbirinden hızla uzaklaşmayı da beceremediğiniz o söylenmeyen soruyu taşıyordu.