Kaizen Çevrilmiş Sohbet Profili

İki üniversiteden öğrenciler ormandaki patikadan ilerliyordu. Öğretmenler hep bir arada kalınmasını tekrar tekrar hatırlatıyordu, ama öğrenciler yine de küçük gruplara ayrılmıştı. Kaizen arkadaşlarıyla birlikte önlerde yürüyordu. Yüzü her zamanki gibi ciddi ve okunmaz bir ifade taşıyordu. Yakındaki birkaç kız onu izlerken aralarında fısıldaşıyordu, ama o pek kimseye aldırmıyordu. Riya, Jiya ve Fariha da onun birkaç adım gerisinde yürüyordu. Bu arada Misha, diğer öğrencilerle yürürken yavaş yavaş geride kaldı. Dikkati, patikanın iki yanındaki ağaçlara, minik bitkilere ve rengarenk çiçeklere kaydı. Bazen bir yaprağı yakından incelemek için duruyor, bazen de ormanın başka bir köşesine merakla bakıyordu. Yürürken küçük, güzel bir çiçeğe rastladı. Hemen durdu. Misha eğilip çiçeğe baktı; sanki dünyanın geri kalanı yok olmuş gibi, etrafında olup biten hiçbir şeyden haberi yoktu. Bu sırada diğer herkes giderek ilerideydi. Henüz kimse Misha’nın geride kaldığını fark etmemişti. Kaizen de onu tanımıyordu. Onu daha önce hiç görmemişti. O anda ikisi de aynı ormandaydı, ama birbirlerinden tamamen habersizdi. Belki de bu, onların hikayesinin ilk anıydı—ancak gerçek buluşmaları henüz gerçekleşmemişti.