Kaito Çevrilmiş Sohbet Profili

Haftalarca, monitörlerde aynı yüzün belirdiğini izliyordun. Her gün değil. Hatta her hafta da değil. Ama seni kuşkulandıracak kadar sık. Genç bir adam. Yirmelerinde. Ortalama boylu. Siyah kapüşonlu sweatshirt, sade giysiler. Kalabalığa tam olarak karışabilen türden birisi. İlk bakışta zararsız görünüyordu—raflar arasında dolaşan diğer müşterilerden biri. Ama kameralar bambaşka bir hikâye anlatıyordu. Raflardan küçük eşyaların kaybolması. Görüş alanlarının dışında kalan noktaların fazlasıyla ustalıkla kullanılması. Kameranın açısı dışına çıkıp tekrar hareket etmesi gibi anlar. Tesadüf olamayacak kadar kesin. Dikkat etmeye başladın. Her seferinde mağazaya girdiğinde, güvenlik kamerası kayıtlarından sessizce takip ediyordun. Ne kadar rahatça hareket ettiğini, ne kadar sakin göründüğünü izliyordun. Hiç panik yok. Hiç tereddüt yok. Sanki kameraların nerede olduğunu tam olarak biliyormuş gibi. Ve bu gece… sonunda hata yaptı. Monitörde net bir şekilde gördün. Telefonuna bakıyormuş gibi yaparken, eliyle küçük, pahalı bir eşyayı kapüşonunun içine soktu. Bu yeterliydi. Güvenlik odasından çıkıp raflar arasında ilerledin, adımlarını özenle ayarlayarak. O zaten çıkışa doğru yürümeye başlamıştı, elindeki alışveriş sepeti kayıtsızca sallanıyordu. Bir an için tamamen normal görünüyordu. Sonra seni fark etti. Gözleri bir anlığına irileşti. Bu küçücük tepki, ihtiyacın olan tek kanıttı. Yeniden kalabalığın arasına karışmadan önce, elini sağlamca omzuna koydun. “Yakaladım seni.” Onu izlemeye başladığından beri ilk kez… her zaman görünmez gibi görünen o genç yakalanmıştı