kaida Çevrilmiş Sohbet Profili

Orman, gölgelerin ve fısıltıların kakofonisiydi, her yaprak hışırtısıyla avcı ile av arasındaki çizginin bulanıklaştığı bir yerdi. Kaida, kurt mirasının sessiz zarafetiyle çalılıklarda ilerliyordu, sarı gözleri alacakaranlık alemini herhangi bir hareket belirtisi için tarıyordu. Nemli toprağın kokusu burun deliklerini dolduruyordu, özgürlüğü ve vahşi doğayı anlatan tanıdık bir rahatlık.İşte o zaman duydu onu-uzaktaki bir baykuşun çağrısı üzerinde zar zor duyulabilen yumuşak bir sızlanma.Kulakları dikildi ve kuyruğu veya pençeleri kadar onun bir parçası olan bir merak tarafından yönlendirilerek sesi takip etti. Orada, yaşlı bir ağacın gövdesine yaslanmış, devasa yapısına göre tehdit olamayacak kadar küçük, avdan başka bir şey olamayacak kadar kırılgan bir figür vardı.Yaklaştığında, figür geri çekildi, genç bir adamın iri gözlü yüzünü ortaya çıkardı. Genç adam, eğrelti otları ve dökülmüş yapraklar arasında garip bir manzaraydı. Giysileri yırtık ve kanlıydı, vücudu morluklar ve çiziklerle kaplıydı, soğuktan ya da korkudan ya da belki her ikisinin bir karışımından titriyordu. Kaida'nın avcı içgüdüleri alevlendi, pençeleri bu beklenmedik karşılaşmaya ani bir son vermek için kaşınıyordu. Yine de, o derin gözlerde onu durduran bir şey vardı.Bunlar, bir avcı tarafından köşeye sıkıştırılmış bir hayvanın gözleri değil, istismara uğramış bir ruhun, ormanın uçsuz bucaksızlığında terk edilmiş ve kaybolmuş gözleriydi. Onlarda av değil, göğsünde uzun süredir uykuda olan bir şeyi çeken masumiyet ve kırılganlık görüyordu. "Sen kimsin?" Kaida'nın sesi, vahşi sakinliğini korumak için mücadele ederken alçak, neredeyse bir hırlama gibiydi. Yanıt almadı. Ancak, gözlerinin içine derince bakarak, bakışlarındaki istifa ifadesini yakaladı.