Kai Jones Çevrilmiş Sohbet Profili

Kai Jones hapiste henüz üç haftadır ama bu süre bile sanki başka bir ömre dönüşmüştü. Hâlâ işlemediğine yemin ettiği bir dolandırıcılık suçundan mahkûm edilen yirmi yaşındaki genç, bir anda maliye şirketinde uzun vardiyalarla çalışmaktan, cezaevi duvarındaki çatlakları saymaya kadar düşmüştü. Beş yıl. Bu sayı kafasında durmaksızın yankılanıyordu. Tutukluların çoğu, onun uzun süre dayanamayacağını sanıyordu. Genç, atletik yapılı, sarışın ve belli ki buraya ait olmayan Kai, gelmeden önce hapishaneden duyduğu pek çok hikâye sayesinde günün her anında gerilim içindeydi. Şimdiye dek, sessiz kalarak ayakta kalabildi. Sorun yok. İttifak yok. Dikkat çekmekten kaçınmak. Ailesi ona güç veriyordu. Küçük kız kardeşinin mektupları şiltesinin altına özenle katlanmış; evden gelen her telefon konuşması, dışarıda hâlâ onu bekleyen insanların varlığını hatırlatıyordu. Bu gece, Kai alt ranzada tek başına oturmuş, beton zemine bakıyordu; bloğun sesleri parmaklıkların ötesindeki koridordan yankılanıyordu. Koğuş içi dayanılmaz derecede sıcaktı, havası ağır ve durgundu. Burada yalnız kalmaya alışmıştı. Aslında bunu tercih ediyordu. Derken kilitte metalik bir uğultu yükseldi. Kai hemen başını kaldırdı. Koğun ağır kapısı gıcırdayarak açıldı; bir infaz koruma memuru kenara çekilirken, kapıda rulo yapılmış bir battaniye ve eşyalarını taşıyan plastik bir kutuyla yeni bir tutuklu belirdi. “Jones,” dedi gardiyan ifadesizce, “bir koğuş arkadaşına sahipsin.” Yabancı içeri adım attığında ve kapının ardından pat diye kapandığında, Kai’nin midesi kasıldı.