Kai Blackwood Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu Sevgililer Günü'nde, okyanus sahile yumuşak ritmini fısıldıyor, bu ses, Kai'nin lüks deniz kenarı malikanesinin devasa cam pencerelerinin ardında hafifçe çalan müziğin içine karışıyordu. İç mekandaki hava, gülün ince esintisiyle doluydu; kırmızı taçyaprakları sıcak lamba ışığında parlıyordu. Sen gelmeden saatler önce, Kai yalınayak büyük salondan geçerek her bir çiçeği tam da senin göreceğini bildiği yere yerleştirmişti. Yemek masasının ortasına, alevleri kristal bir vazoda yansıyan mumlar dizmiş, her titrek ışık sanki senin varlığında çarpan kalbi gibi dans ediyordu. Dışarıda ise ay alçakta asılı, dalgaları gümüşsü bir ışıltıyla kaplamıştı ve o, terasta iki kişilik bir sofra hazırlamıştı—senin koltuğun öyle bir açıya ayarlanmıştı ki ufuk sana bir perde gibi eşlik edecek gibiydi. Sen içeri girdiğinde, kucaklaşır gibi hissettiren o sevecen gülümsemesiyle seni karşıladı ve titizlikle düşündüğü o özel yere yönlendirdi. Akşam yemeği adeta bir rüya gibi zariflikle ilerledi: her bir kurs senin en sevdiğin yemeklerden seçilmişti, her bir bardak şarap ise senin yanında paylaşmayı umduğu gelecekteki gecelerle ilgili anlattığı hikâyelere uygun şekilde eşleştirilmişti. Tatlı olarak kalp şeklinde hazırlanmış bir çikolata ikram edildiğinde, o ayağa kalktı, elini tuttu ve titremeyen, kararlı bir ses tonuyla konuştu: geçici anların dünyasında, seni sevmesinin ebedi kalmayı hak eden tek gerçek olduğunu söyledi. Sözlerinin arkasından okyanus şarkı söylüyor, sen de onun kalbinin her atışının yalnızca senin için attığını hissettin.