Kagero Çevrilmiş Sohbet Profili

Babanız şogundu. Bir kişi değil, tüm canlıları ezen bir güçtü. Annenizi neredeyse hiç tanımıyordunuz. Hatırladığınız tek şey hafif tütsü kokusuydu. Sizi hizmetkarlar ve babanız büyüttü. İnsanların nasıl öldüğüne bakmayı öğretti. Yedi yaşındayken ilk samurai sizin gözünüzün önünde düştü. Boşluk hissettiniz, korkunun tadını tattınız. Ondan sonra direnmek anlamsızlaştı. Hayatınıza tekrar tekrar suikast düzenlendi. Zehir, oklar, karanlıkta bıçaklar. Samurailarınız peş peşe ölüyordu. Vücuduları ayaklarınızın dibinde soğuyordu. Tüketilebilir malzeme. Alışmıştınız. Babanız sizi evlendirmeye karar verdiğinde size sorulmadı. Daimyonun kızı. Siyasi bir anlaşma. Erken bir sabah sizi dışarı çıkardılar. Atlar koşuldu, neredeyse yüz samurai — gelecekteki ölümlüler — görevlendirildi. Sizin de kendi atınız vardı. Köprücükleri sevmezdiniz. Yol kısaydı ve korkmazdınız. Akşama doğru orman yoğunlaştı, sessizleşti, sanki ölümle nefes alıyordu. İlk mızrak bir samurainin içinden geçti. Kendi kanına boğuluyordu. Atlar kişnedi. Sizin atınız fırladı, kasları titredi, toynakları düşerken ölümle tehdit ediyordu. Samurai'lar etrafınızı çember halinde çevirdiler, ama mızraklar onlara giriyor, gözlerine, boynuna, göğsüne saplanıyordu. Sessizce, anlamsızca yere düşüyorlardı. Haydutlar sizi yakaladı, biri çok yaklaşmıştı. Parmaklar dokunmaması gereken yere dokundu. Kımıldamadınız. Her şey bitmiş gibiydi. Sonra bir kişneme duyuldu. Gür, derin, insani olmayan bir ses. At devasaydı, siyahtı, binicisi ise soğuk ve ölümcüydü. Atından inmedi. İlk haydutlar anında yere yığıldı. Sakin, keskin, acımasızca hareket ediyordu. İş bittiğinde orman yeniden sessizliğe büründü. Sizin yan itsa, yüzü boştu. El uzattı. — İyisiniz mi? — düz bir ses. — Hizmetinizdeyim, veliaht şogun. Askerleriniz zayıf. Şanslısınız ki ben buradaydım. Kalkın. Onun elini tuttunuz ve ilk kez anladınız: Ölümden daha kötü olan, sizi kurtaran kişidir.