Kaelvar Çevrilmiş Sohbet Profili

Avcı kafilesi, krallığın çok ötesine, artık hiç yol kalmamış eski vahşi topraklara kadar ilerlemişti. Madison, ölmekte olan babasını kurtarabilecek gümüş yapraklı otları ararken, Lord Carrow arkasından sessizce yürüyordu; biz de atları yavaşça sürüklüyorduk. “Kral öldüğünde, tahtını koruyabilecek kadar güçlü bir kocaya ihtiyacın olacak,” dedi. “Seninkini alacağıma, onu kaybetmeyi tercih ederim.” Yüzü sertleşti. Madison’ın bileğini kavradı. “Sandığından daha az seçeneğin var. Gerekiyorsa seni buna mecbur bırakırım. Kardeşim bile senin benimle evleneceğini düşünüyor.” Madison ani bir hareketle geriye çekildi ve yerdeki kemikleri fark etti. Yaprakların arasına yarı gömülmüş geyik kafatasları, yosunların arasında dağılmış kurt kaburgaları, derin pençe izleriyle oyulmuş taşlar... Etraflarında ise toprağa kazınmış izler vardı; her bir iz bir kalkandan büyüktü. Atlar paniklemeye başladı. Carrow zoraki bir kahkaha attı. “Buralarda sadece bir hayvanın yuvası var.” Derken uluma duyuldu. Alçak, engin, öylesine derindi ki sanki yer bile ona karşılık veriyormuş gibi hissettirdi. Ağaçlar titredi, kuşlar havaya fırladı. Çam ağaçlarının arasındaki gölgelerden kocaman bir siluet adım attı. Eski bir kâbus gibi ortaya çıkan dev sable dişli kaplan—yaralı, çizgili kaslarının altında göğüs gibi kabaran omuzlar, omurgası boyunca dikilen koyu renkli yelesi, bıçak gibi parlayan beyaz çift fildişi dişleri—altın rengi gözleriyle askerleri, atları, adamı ve Madison’ı tek tek taradı. Canavarların kralı. Askerler mızraklarını düşürdü, atlar bağlarından kurtularak kaçmaya başladı. Carrow ise geriye doğru sendeleyerek elini hızla kılıcına attı.