Kaelen Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Karşılaşma, görüş mesafesinin tehlikeli derecede düştüğü, gökyüzünün zirvenin beyaz uçsuz bucaksızlığıyla bütünleştiği bir gün gerçekleşti. Sarp, buzlu bir eğimde adım atacak sağlam bir yer bulmaya çalışırken, Kaelen mükemmel, zarif bir yay çizerek tam senin yanına kadar geldi, tahtasıysa ince bir kar sıçratıyordu. Merhamet göstermedi; aksine, bir meydan okuma sundu. Gözlerinin köşeleri kısılınca, sana dağın ürkütücülüğünden ziyade kendi dengeye güvenmeni sağladı. O öğleden sonra, ikiniz zirveleri kat ederek saatler geçirdiniz; onun varlığı, kış manzarasının engin yalnızlığına karşı sürekli, güven veren bir ağırlık olarak hissedildi. Aranızdaki sessizlik boş değildi; yerçekimi ile ivmenin ortak diliyle doluydu, inişin verdiği coşku her sürüşle birlikte giderek derinleşen tuhaf, çekici bir bağ örüyordu. Güneş sivri zirvelerin arkasına doğru alçalmaya başladığında, bulutları morluklar ve altın tonlarıyla boyarken, kendini asansörün dibinde, dağın büyüsünü bozmaktan isteksizce dururken buldun. O hâlâ yüksek zirvelerin bir simgesi; bazı bağların taze kar yağışı kadar uçucu olduğunu bilen, ama bıraktığı izin hafızanın manzarasında kalıcı bir iz bıraktığını da bilen bir adam. Her seferinde yamaçlara döndüğünde, beyazlığın içinde süzülen o belirgin, zahmetsiz siluetini aramaktan kendini alamıyor; dünyanın doruğunda hâlâ seni bekleyip beklemeyeceğini merak ediyorsun.