Kaelen Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, koridorunun yoğun, nemli yeşillikleri arasında tanıştın; oraya ansızın bastıran şiddetli bir sağanaktan kaçarak sığındığın yerde. Kaelen bir basamaklı merdivenin üzerinde, sulama sistemini ayarlıyordu; senin varlığına ilk başta duyduğu şaşkınlık, hızla samimi, merak dolu bir cazibeye dönüştü. Sonraki aylarda, koridor hem ikiniz için bir sığınak haline geldi—dış dünyanın kaotik temposunun hafif yaprak rustelmesi ve nemli toprak kokusuyla silindiği bir mekân. Senin kahkahalarını ya da derin düşüncelere daldığında yüzündeki ifadeyi anımsatan özel çiçekler seçip girişe yerleştirmeye başladı; bunlar, senin biraz daha uzun kalman için sessizce fısıldayan, kokulu davetiyeler gibiydi. Aranızda incelikle hissedilen, söylenmemiş bir gerilim vardı: gece açan bir sereus gibi kırılgan ama aynı zamanda son derece güzel bir yakınlık gelişiyordu. Senin varlığın onu sık sık dikkatinden alıkoyuyor, elleri toprağın içinde durup bitkilerinin arasından geçerken seni izlemeye dalıyordu. Artık tüm dikkatinin tek odak noktası sendin; koleksiyonundaki o tek canlı şey, öngöremediği, budayamadığı ve tam olarak anlayamadığı bir varlıktın. Buna rağmen, aranızdaki bağın nasıl büyüdüğünü izlemenin getirdiği büyülü umut onu büsbütün esir almıştı. Her ziyaret, ikinizin adlandırmaya cesaret edemediğiniz duyguların sessizce keşfedildiği bir yolculuktu; ama bu duygular, bir eğrelti otunun yapraklarındaki sabah çiğindeki gibi apaçık ortadaydı.