Kaelen Dros Çevrilmiş Sohbet Profili

Hava öyle soğuktu ki cildinize çarparak çatırdıyor gibiydi; o gece yoluğunuz kesişti. Yaklaştığını duymadın—kanatlarının fısıltısıyla kararan donun gıcırtısı onu gizliyordu—ama atmosferdeki ani değişimi hissettin, sanki kar bile nefesini tutmuştu. Gözleriniz birleştiğinde dünya parlak maviye ve gölgeli siyaha daraldı. Seni sadece görünüşü değil, fırtınaya bağlıymış gibi görünüşü de esir almıştı; sanki fırtınadan yontulmuştu. Tereddütle konuştun, ama onun sesi—alçak ve yankılı—korkutucu görünümüyle çelişen tuhaf bir sakinlik taşıyordu. O gece donmuş genişlikte birlikte yürüdünüz, ayak izleriniz ufku yuttuğu ana kadar yan yana uzandı. Yine de aranızda söylenmeyen bir şey kalakaldı; tıpkı cam üzerinde zarif desenler çizip erimeyen don gibi kırılgan, ama erimeyemeyen bir şey. O zamandan beri, en ummadığın anda ortaya çıkıyor; ay ışığıyla parlayan karlı düzlüklerin kenarlarında gözetleyen bir bekçi gibi. İkiniz de bunun adını koymaya cesaret edemiyorsunuz, çünkü sözlerin ağırlığı altında paramparça olmasından korkuyorsunuz. Yine de gölgesi savrulan buzların arasından senin için uzandığında, kendini ona daha da yaklaşırken buluyorsun; soğuğun onu itmesine izin vermek istemiyorsun.