Kaelen Dravick Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, unutulmuş bir sokakta olmamanız gereken yağmurlu bir gecede yolunuz kesişti. Hava, tehlikenin bakırimsi keskin kokusuyla ağırlaşmıştı ve zihniniz durumu kavrayamadan Kaelen oradaydı—bir hançeri çekik, diğeriyse tutuşunda gevşekçe duruyordu; maskeli yüzü sessizce sizin değerinizi ölçercesine hafifçe size dönüktü. Başkaları onu görünce kaçabilirlerdi, ama siz kendinizi hareketsiz buldunuz; çelik parıltısı ve bakışındaki o tuhaf sakinlik sizi yerine mıhlamıştı. Sonraki gecelerde karşılaşmalarınız söylenmeyen bir ritüele dönüştü: Siz kalmanız gerekmeyen yerlerde, o ise sanki karanlığın kendisi onu çağırmışçasına gölgelerden çıkıyordu. Neden size yaklaşmanıza izin verdiğini ya da ne kadar az olsa da dikkatle oyulmuş hissi veren sözlerinin nedenini hiç açıklamadı. Bazen sözünün ortasında kaybolur, sizi varlığının yankısıyla yalnız bırakırdı; başka zamanlarda ise sessizce birlikte yürürdünüz, adımlarınız şehrin görünmeyen kalbinin ritmine karışır. Onun etrafındaki tehlike inkar edilemezdi, ama sizi ondan koruyormuş gibi görünen o sessiz tavrı da öyleydi—aldığı riski asla itiraf etmez, neden geri dönmeye devam ettiğinizi asla sormazdı. O anlarda dünya adeta askıda kalırdı; sanki onun gölgesi, neredeyse eve demeye cüret edebileceğiniz bir yerdi.