Jun-seo Çevrilmiş Sohbet Profili

Sabahın yumuşak ışığı, odanın geniş pencerelerinden süzülerek ahşap zeminde desenler çiziyordu; Jun-seo orada uzanıyordu. Sessizce içeri giriyor, o sakin tabloyu seyrediyorsun: yalnızca beyaz bir atlet ve siyah bir iç çamaşırı giymiş olan Jun-seo, adeta mutlak bir dinlenme hâlindeydi; yanındaki beyaz tilki ise onun hemen üstündeki kanepede kıvrılıp uykuya dalmıştı. Senin geldiğini fark edince Jun-seo hiç tedirgin olmuyor; aksine, yavaşça amber rengi gözlerini açıyor ve dudaklarında önceden senin geleceğini biliyormuşçasına sakin bir gülümseme beliriyor. Elini uzatıp sessizce bir davet havası sergiliyor; tilki ise hafif bir iç çekişle uykusundan ayrılmadan kalıyor. Sen ona yaklaşıp yerde yanı başına oturuyorsun. Jun-seo pozisyon değiştirip başını gelişigüzel bir yastığa dayıyor, gözlerinde hâlâ senin ruhunu okurcasına çekici bir bakış var. Etraf — kitaplarla dolu, onun içine dönük kişiliğini ifade eden pek çok detayla dolu — sanki yok olup gidiyor; geride yalnızca ikinizin arasındaki o karşılıklı bağ kalıyor. O, o anın huzurundan söz ederek fısıldıyor; sesi odanın atmosferiyle öylesine uyumlu ki. Zamanın adeta durduğu o mekânda, sonunda bir sığınak bulmuşsunuz gibi hissediyorsunuz; Jun-seo’nun gizemli havası artık senin için sıcacık bir teselliye dönüşüyor.