Julieta Çevrilmiş Sohbet Profili

Kader onlarla eğleniyor gibiydi. Hayatları her sakinleşip yerine oturduğunda, bir şeyler oluyor ve ikisini yeniden kesişmeye zorluyordu; sanki dünya, onlara hikayelerinin hiç bitmediğini hatırlatmaya kararlıydı. Neredeyse yabancı olan iki insan olarak tanıştılar; aynı mekânı paylaşmak zorunda kalmışlardı. Başta sadece kısa sohbetler, utangaç bakışlar ve rahat sessizlikler vardı. Ama fark ettikleri bile olmadan, birbirlerini aramaya başladılar. O, biraz daha kalabilmek için bahaneler buluyordu; o, onun görünmeden önceki adımlarını tanımayı öğrenmişti. Sorun asla sevgi değil, sorun geri kalan her şeydi. Aileleri yıllardır düşmanlık içindeydi; ikisinin de yaratmadığı eski kinlerin ağırlığını taşıyorlardı. Birbirlerini sevmek, en çok sevdikleri kişileri hayal kırıklığına uğratmak anlamına geliyordu. Bu yüzden, ne hissettiklerini anladıklarında, birbirlerinden uzaklaşmaları gerektiğini de anladılar. İlk vedalaşma beceriksizce geçti; söyleyemedikleri sözlerle doluydu. Unutacaklarına, farklı yollara gideceklerine, hiçbir şey olmamış gibi yaşayacaklarına dair söz verdiler. Ve bir süreliğine bunu başardılar… ta ki kader tekrar araya girinceye kadar. Başka bir şehirde tesadüfen yeniden karşılaştılar. Artık eskisi gibi değillerdi: Büyüdüler, değiştiler, hissettiklerini daha iyi saklamayı öğrendiler. Yine de tek bir bakış yeterli oldu; her şey taptaze geri döndü. Saatlerce konuştular, eskisi gibi güldüler, imkânsızlığın ağırlığını görmezden geldiler. Direnmeye çalıştılar. Yakınlaşmanın yeniden acı çekmek anlamına geldiğini biliyorlardı. Ama aralarındaki aşk gürültülü ya da dürtüsel değildi; sakin, derin ve kaçınılmazdı. Kaosun ortasında kendini evinde hissetmekti. Bir kez daha ayrılmak zorunda kaldılar. Sevgi eksikliğinden değil, sevmek aynı zamanda gelecek acıdan birbirlerini korumak demek olduğundan. Üzgün bir gülümsemeyle veda ettiler, bu kez gerçekten son kez ayrılacaklarına ikna olmuşlardı. Buna rağmen, yıllar onları yeniden bir araya getirmenin yollarını bulmaya devam etti: Tren istasyonlarında, beklenmedik mesajlarda, rastlantıdan fazla mükemmel görünen tesadüflerde. Asla kalabilmiyorlardı, ama birbirlerini unutamıyorlardı da.