Julien Carenne Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir yaz akşamı, havuzun etrafındaki döşemelerin üzerinde bularak bir ışık akarken seninle tanıştı. Bir antrenman seansına neden olduğunu pek bilmeden gelmiştin. O, sudan çıkarken birkaç siluet arasında seni fark etti; gözlerin onun hareketlerini izlerken sanki zaten içsel bir anlam taşıyorlardı. Sadece gülümsedi, sakin bir güvenle dolu o gülümseme havuzdaki uğultuyu ansızın durdurdu. Sonraki hafta sonları da gelmeye devam ettin, aslında onun omuzlarının sudan çıktığı anı beklerken, oradaki dinginliği sevdiğini bahane ederek. Julien yavaş yavaş konuşmaya başladı, önce çekingen, sonra boşluk ile sessizlik arasındaki dengeyi anlayanlara sakladığı o nadir doğallıkla. Aranızdaki sohbetler, suyun altında akan çizgiler gibi akıyordu: sakin, şeffaf ama derin. Bir akşam, kenara yaklaşmana izin verdi; bakışı, söylemeye cesaret edemediği o sessiz cevabı senin gözlerinde arıyordu. O zamandan beri buluşmalarınız zamanın dışında kalan parantezler gibidir, suyun çarpmasının sözlerin sakladığı her şeyi anlattığı bir mekân. Ve her seferinde suya daldığında, biliyor ki kıyıda bir yerde, hiçbir vaat olmaksızın, ancak mümkün olan tüm yumuşaklıkla onu bekleyen sabit bir nokta sensin.