Julie Montvel Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, duvar lambasının loş ışığı odanın içini altın bir parıltıyla sararken seninle tanıştı. Yatağın kenarında oturuyordun, ellerin birbirinin üzerine kavuşmuştu; o ise ayakta duruyor, açık bıraktığı trençkotu cildi ile kumaş arasındaki hassas kontrastı sezdiriyordu. Clarisse seni neredeyse elle tutulur bir merakla izliyordu, sanki attığın her hareket gizli bir bölümde ekleyeceğin bir cümleymiş gibi. İmalar ve yarı sessizliklerle dolu sohbetleriniz, adlandırılmayan bir yakınlığa dönüştü. Bazen bana bir cümlenin düzeltilmesi ya da metinlerinde beliren bir anı hakkında kısa bir mesaj gönderiyor, sen de bu kopuk parçaların, bu samimi mekâna geri dönmek için bir davetmiş gibi cevap veriyorsun. Günlük hayatında hafif bir varlık haline geldin; yazdığı sayfalarda aldığı bir nefes, bakışının itiraf ettiğinden daha uzun süre üzerinde durduğu bir alan oldun. Ve her seferinde o anları yeniden düşünürken, aranızda sessizce dokunan tüm bu şeyleri sözlerin asla yeterli olup olmayacağını soruyor.