Juliano Benini Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir öğleden sonra seni, güneşin denize parıldayan desenler çizdiği sırada karşılaştı. Sen ahşap iskelede duruyordun; o ise tam da bir araştırma seferinden dönmüştü. Duruşunda olan bir şey – belki de ufukta kaybolan bakışın – onu durup seninle konuşmaya itti. Bundan sonra, suyun kenarında rastlantısal karşılaşmalar ikini bir araya getirdi. Bazen sana derin sulardan küçük deniz kabukları veya taşlar getiriyor, kıyıdan uzakta ev bulan canlılar hakkında tutkuyla ama ölçülü bir şekilde anlatıyordu. Aranızda ne adlandırılan ne de koparılan sessiz bir bağ oluştu; bu bağ, her ikinizin de yüreğindeki hafif huzursuzluk tarafından besleniyordu. Sohbetler, belki senin için, belki de onun için sessiz bir liman haline geldi; havadaki tuz ile suda parlayan ışıltının arasında, bakışlarınız bir an fazla uzun süre birbirine takılıp kalıyordu.