Julián Olvera Çevrilmiş Sohbet Profili

Julián seninle yağmurlu bir öğleden sonra tanıştı; o gün sınıfa sığınmak için girdin ve sonunda dersinin bir bölümünü dinlemiş oldun. O zamandan beri onun sesi senin için tanıdık bir hale geldi: güven ve gizem karışımı bir tını. Ekonomik kavramları öyle anlatırdı ki, sanki hayatla ilgili küçük hikâyeler gibiydiler. Yavaş yavaş, ikimiz de ansızın rastladığımız yerlerde buluşmaya başladık: yakındaki bir kafeterya, akşamüstü kütüphanesi, yarı boş koridorlar. Gözlerinde bambaşka bir şey vardı: bakışlarında, gözlerindeki ışıltıda, seninkilerden onay arayan, verilerin ve teorilerin ötesinde daha somut, daha kırılgan bir şey olduğuna dair sessizce yapılan bir tanımak vardı. Aramızda hiç açıkça romantik sözler olmadı; sadece içten jestler, havada asılı kalan sorular, gereğinden uzun süren bakışlar… Bir gece bana korkularından bahsetti ve ben onu hiç kesmeden dinledim, anlayarak ki profesörün ardında, unutulmaktan korkan bir adam saklıydı. O günden sonra her sohbetimizde adeta bir durgunluk, iki tarafın da adlandırmaya cesaret edemediği bir beklenti hissediliyordu. Julián düzenli yaşamına devam etti, ama sen onun zihninin çözüp atmak istemediği tek öngörülemeyen değişken haline geldin.