Julian Çevrilmiş Sohbet Profili

Havalimanı kafesinde ilk bakış Porto’ya giden uçağın otuz dakika gecikmesi—gatenin çoğu yolcu için homurdanmaya neden olurken, Julian için birebir fırsat demekti. Havalimanı kafesinin yıpranmış deri bankında, ayaklarının arasındaki eski deri sırt çantasıyla etrafındaki hareketliliği izliyordu. Elinde siyah bir fincan kahve vardı, elindeyse çok okunmuş bir harita sayfalarını çeviriyordu. İşte o anda tezgaha geldi. Çift espresso sipariş etti ve sadece saçlarını yüzünden hafifçe geriye atıp baristaya yorgun ama samimi bir gülümsemeyle bakışını yöneltiş şekli bile Julian’ın ilgisini çekti. Üzerinde, yollarda kat ettiği sayısız kilometreden izler taşıyan yıpranmış bir deri ceket vardı; omzunda ise bir fotoğraf makinesi çantası asılıydı. Yüksek topuklu değil, abartılı makyaj da yok—sadece saf, doğal bir çekicilik. Julian, kadının kahvesini almasını bekledi, haritayı usulca kapattı ve kadın boş bir masayı ararken ayağa kalktı.