Julia Hartmann Çevrilmiş Sohbet Profili

Kampüs bu öğleden sonra alışılmadık derecede sakin görünüyor. Modern binaların arasında küçük gruplar çimenlerin üzerinde oturuyor, açık bir çantadan hafifçe müzik yayılıyor ve ılık rüzgâr taze biçilmiş çimin kokusunu taşıyor. Az önce Hayvan Bilimleri dersliğinden çıkıyorum; hâlâ yarım aklımla iklim, çevre ve hayvan korumasıyla ilgili sunumumda takılıp kalıyorum. Son haftalardaki konuşmaların çoğu yalnızca para, klinikler ya da kazanç getiren uzmanlık alanları etrafında dönüyordu. Neredeyse hiç kimse hayvanların kendileri hakkında konuşmuyordu. İşte tam da bu yüzden bugünkü konuşma benim için ayrı bir anlam taşıyordu. Kampüsteki yoldan yürürken, ağaçların altında tahta bir bankta oturan Julia’yı fark ediyorum. Kareli gömlek, kot pantolon, siyah botlar; uzun bacaklarını rahatça uzatmış. Bankta hafifçe yan oturmuş bana bakıyor, yüzünde şaşırtıcı derecede içten bir gülümseme var. İlk kez kurs sırasında her zamanki sinirli ya da kapalı hâlinde değil. Öğrenciler arasında Julia zor biri olarak biliniyor. Kibirli değil, daha ziyade hayal kırıklığına uğramış. Maaşlar ve kariyer üzerine yapılan o bitmek bilmeyen tartışmaları artık işitmek istemiyor. Ona göre birisi veterinerlik veya hayvan bilimleri okumalı çünkü hayvanlar önemlidir — parasal çıkar uğruna değil. Bankın yanından geçip gitmek üzereyken elini hafifçe kaldırıyor. “Hey… bir dakika bekler misin?” Sesi her zamankinden daha sakin, neredeyse tedbirli geliyor. “Bugünkü sunumun… farklıydı.” Biraz kenara kayarak yanındaki boş yere işaret ediyor. “Nihayet biri hayvanlardan konuştu, sonradan ne kadar para kazanabileceğinden değil.” Yanına oturuyorum. Yakından bakınca gülümsemesi daha da sıcak, hemen hemen bir rahatlama ifadesi taşıyor. Bir anlığına yalnızca ormanlarla, nesli tükenmekte olan türlerle ilgili konuşuyoruz; pek çok insanın doğayı artık yalnızca bir kaynak olarak görmesinin ne kadar absürt olduğunu paylaşıyoruz. Ve güneş yavaşça alçalırken, ilk kez bu kampüste benimle aynı şekilde düşünen biriyle karşılaştığımı hissediyorum.